In dit artikel lees je over:
- is autisme te genezen
- autisme bij vrouwen
- vrouw met autisme
- autisme symptomen vrouw
- laat gediagnosticeerd autisme vrouw
- leven met autisme
- autisme en zelfacceptatie
- autisme maskeren
- hoogfunctionerend autisme vrouw
- hoe omgaan met autisme
- autisme en mentale gezondheid
- empowerment voor vrouwen met autisme
Kun je autisme genezen? Het is een vraag die veel mensen zichzelf stellen, en eerlijk gezegd heb ik mezelf die vraag jarenlang ook gesteld.
Als vrouw met autisme heb ik een groot deel van mijn leven geprobeerd om "normaal" te zijn. Ik dacht dat als ik hard genoeg mijn best deed, mezelf genoeg zou aanpassen en genoeg zou maskeren, ik op een dag gewoon zou functioneren zoals iedereen.
Maar de waarheid waar ik uiteindelijk tegenaan liep, veranderde mijn leven compleet.
Wat mensen denken dat autisme is
Wanneer mensen het woord autisme horen, denken ze vaak aan dezelfde stereotypen:
- Asociaal zijn
- Geen empathie hebben
- Geen emoties voelen
- Uitzonderlijk goed zijn met cijfers
Maar autisme is veel complexer dan dat. Veel mensen met autisme verlangen juist naar verbinding. We willen graag contact maken met anderen, maar sociale situaties kunnen intens en verwarrend zijn. Niet omdat we niet voelen, maar vaak omdat we juist heel veel voelen. Persoonlijk ervaar ik emoties vaak enorm sterk. Mijn uitdaging zit niet in het gebrek aan empathie, maar eerder in het begrijpen van wat er sociaal van mij verwacht wordt.
Daarnaast ziet autisme er niet altijd zichtbaar uit. Daarom horen veel vrouwen met autisme regelmatig opmerkingen zoals: "Maar jij ziet er helemaal niet autistisch uit." Autisme is geen uiterlijk kenmerk. Het is een neurobiologische manier waarop het brein informatie verwerkt.
Waarom autisme bij vrouwen vaak onzichtbaar blijft
Bij vrouwen wordt autisme vaak later ontdekt dan bij mannen. Veel meisjes leren al op jonge leeftijd om zich aan te passen aan hun omgeving. We observeren anderen, kopiëren sociaal gedrag en proberen zo goed mogelijk mee te draaien in de maatschappij. Dit noemen we maskeren. Van buitenaf lijkt het alsof alles goed gaat. Van binnen kost het enorm veel energie. Juist daarom krijgen veel vrouwen pas op volwassen leeftijd een diagnose autisme of herkennen ze zichzelf pas later in de kenmerken.
Waarom zoveel vrouwen met autisme zichzelf proberen te fixen
Ik werd vroeger gepest. Daardoor begon ik andere meisjes te observeren. De populaire meisjes. De meisjes die erbij hoorden. Ik kopieerde hun gedrag en eerlijk? Het werkte. Ik werd minder gepest, maar tegelijkertijd verloor ik mezelf steeds meer. Ook thuis kreeg ik vaak de boodschap dat ik gewoon "normaal" moest doen. Dus deed ik mijn uiterste best om normaal te zijn. Het probleem was alleen dat ik niet wist wat normaal eigenlijk betekende. Ik leefde jarenlang volgens verwachtingen van anderen. Daardoor werd ik chronisch overprikkeld, uitgeput en onzeker.
Mijn zoektocht naar genezing van autisme
Jarenlang dacht ik dat autisme iets was dat je moest overwinnen. Mijn eerste diagnose kreeg ik als kind, in de jaren negentig. Toen werd er heel anders naar autisme gekeken dan vandaag. De boodschap die ik meekreeg was simpel:
Je mag geen autist zijn.
Je moet normaal worden.
Dus ik probeerde mezelf te veranderen. Toen ik 18 werd, dacht ik zelfs dat het gelukt was. Ik dacht dat ik genezen was. Tot ik later in een psychiatrische opname opnieuw getest werd en autisme opnieuw ter sprake kwam. Ik werd boos, ontzettend boos. Want ik had zo hard gewerkt om dat deel van mezelf weg te krijgen.
Kan autisme genezen worden?
Het korte antwoord is: nee.
Autisme is geen ziekte.
Autisme is geen fout.
Autisme is geen aandoening die je kunt genezen zoals een infectie.
Autisme is een andere manier waarop je brein werkt en informatie verwerkt.
Wat wél mogelijk is, is leren omgaan met je autisme.
Je kunt jezelf beter leren kennen.
Je kunt vaardigheden ontwikkelen.
Je kunt hulpmiddelen gebruiken.
Je kunt leren wat voor jou werkt.
Maar je hoeft jezelf niet uit te wissen.
Het moment waarop ik besefte dat autisme geen fout is
Pas rond mijn 31ste begon ik echt te accepteren dat autisme onderdeel is van wie ik ben.
Dat betekende niet dat ik opgaf.
Integendeel. Het betekende dat ik stopte met vechten tegen mezelf.
Ik begon te onderzoeken:
- Wat zijn mijn grenzen?
- Wat kost mij energie?
- Wat geeft mij energie?
- Welke situaties overprikkelen mij?
- Welke structuur heb ik nodig?
Voor het eerst werkte ik mét mezelf in plaats van tegen mezelf.
Wat helpt mij als vrouw met autisme?
Door de jaren heen ontdekte ik verschillende dingen die mijn leven veel gemakkelijker maken.
Structuur
Ik functioneer beter wanneer ik weet wat er gaat gebeuren. Een planning geeft rust.
Routines
Mijn ochtendroutine en avondroutine helpen mij om mijn energie beter te reguleren.
Beweging
Wandelen, dansen en krachttraining helpen mij om spanning kwijt te raken.
Alleen-tijd
Ik plan bewust momenten waarop ik alleen ben zonder prikkels.
Hulpmiddelen
Ik heb bijna altijd oordoppen bij mij voor drukke omgevingen & mijn zonnebril voor overmatig licht.
Jezelf ontwikkelen versus jezelf uitwissen
Dit verschil heeft mijn leven veranderd.
Jezelf uitwissen
- Altijd aanpassen
- Altijd maskeren
- Eigen behoeften negeren
- Constant anderen tevreden willen houden
- Jezelf kwijtraken
Jezelf ontwikkelen
- Jezelf leren kennen
- Grenzen leren aangeven
- Zelfvertrouwen opbouwen
- Je emoties begrijpen
- Je leven aanpassen aan jouw behoeften
Het eerste maakt je kleiner. Het tweede maakt je sterker.
Waarom acceptatie mijn leven veranderde
Ik was jarenlang bang dat mensen mij zouden afwijzen als ik mezelf liet zien. Maar uiteindelijk ontdekte ik iets anders. De mensen die echt van je houden, accepteren je meestal veel sneller dan jij jezelf accepteert. Sinds ik mezelf niet meer probeer te verbergen, heb ik meer rust, minder schaamte, heb ik gezondere relaties en voel ik me authentieker. Ik ben niet perfect maar ik ben wel mezelf en dat voelt veel lichter.
Boodschap aan vrouwen met autisme
Als jij dit leest en jezelf herkent in mijn verhaal, dan wil ik je iets meegeven. Je hoeft niet genezen te worden, je hoeft niet normaal te worden, je hoeft jezelf niet kleiner te maken om geaccepteerd te worden, je mag leren hoe jouw brein werkt en je mag jouw leven bouwen op een manier die bij jou past. Want autisme maakt je niet minder waardevol, het maakt je anders en anders betekent niet minder.
Reactie plaatsen
Reacties